12:51 pm - Leroy Sane Kimdir
12:39 pm - Tammy Abraham Kimdir
12:27 pm - Jhon Duran Kimdir
12:46 pm - Ali Koç Kimdir
12:19 pm - Ahmet Necdet Sezer Kimdir
12:09 pm - Ayasofya Cami
12:41 pm - Güneş Kremi Tercihi
12:32 pm - Kene Yapışırsa Ne Yapmalıyım
12:04 pm - En Ucuz Tatil
5:43 pm - Barış Alper Yılmaz kimdir
İlk ve tek çocuğumuzu kucağımıza aldığımızda, hayatımızın en mutlu anını yaşadığımızı düşünmüştüm. Ancak, eşimin babalıkla ilgili şok edici bir iddiada bulunması her şeyin bir kabusa dönüşmesine sebep oldu. Zeynep’in doğumu, masumiyetimi kanıtlamaya karar verdiğim bir dönüm noktasına dönüştü. Ancak, kayınvalidem olayın içine girdiğinde, hayatımda her şeyi temelden değiştirecek bir şey keşfettim.
Beş hafta önce, kızımız Zeynep’i ilk kez kucağımda tutarken, hayatımın en güzel anlarından birini yaşayacağımı düşünmüştüm. Eşim Kerem ile iki yıldır evliydik ve bu anı her zaman hayal etmiştik. Ama o an, o korkunç bakışı gördüğümde her şey değişti.
Hastanede, tereddüt içinde olan eşim, Zeynep’in masmavi gözlerine ve sarı saçlarına bakarak duraksadı ve “Emin misin?” diye sordu.
Yeni doğmuş bebeğimi emzirirken, şaşkınlıkla başımı kaldırdım. “Neden emin olmam mı lazım?”
“Emin olmam lazım, çünkü… o… benden mi?” dedi.
Gözlerini benden kaçırırken, midemde yoğun bir ağrı hissettim. O an, her şeyin değişmeye başladığını fark ettim.
“Bize hiç benzemiyor,” diye devam etti, sesi kısık ve şüpheli. Gözleri Zeynep ile benim aramda gidip geliyordu, bu da adeta suçlayıcı bir şekilde işaret ediyordu.
“Kerem, bebeklerin saçları ve gözleri doğduklarında açık renk olabilir,” diye açıklamaya çalıştım, içimdeki paniğe rağmen sesimi sakin tutmaya çalışarak. “Zamanla değişir, hiçbir anlamı yok.”
Ama Kerem ikna olmuş görünmüyordu. Elini şakağına götürüp ovarken, hala Zeynep’e bakmaya devam etti. Şüpheleri artmıştı.
“Bilmiyorum Canan, emin olmam lazım. Babalık testi istiyorum,” dedi.
Bu sözler bana bir darbe gibi geldi. Beni eskiden sonsuz bir güvenle seven adamın, şimdi kızımızın soyunu sorguladığını görmek yıkıcıydı.
Nabzım hızlanmaya başladı ve Zeynep’i kucaklayarak korumacı bir tavırla daha sıkı tuttum. “Ciddi olamazsın Kerem.”
O geri adım atmadı. “Ciddiyim. Bu testi istiyorum. Eğer kabul etmezsen, bu evliliği sürdürebileceğimizi düşünmüyorum.”
O ültimatom, odada donmuş bir şekilde asılı kaldı. O an, her şeyi sorgulamak, ona neden sadakatimi şüpheye düşürdüğünü, neden kızımızın doğumunu bir kabusa çevirdiğini sormak istedim.
devamı sonraki sayfada…