Ben Murat, 42 yaşındayım. Ve geçen perşembe yaşananları hâlâ aklım almıyor. Bundan tam 18 yıl önce eşim Aylin, oyunculuk ve şöhret hayallerinin peşine düşüp beni ve daha yeni doğmuş ikiz kızlarımızı geride bırakarak çekip gitmişti. Kızlarım doğuştan görme engelliydi. Hayat bize en başından beri sert davrandı. Uykusuz geceler, maddi sıkıntılar, bitmeyen mücadele… Ama ne olursa olsun kızlarıma sevgisiz büyüdüklerini bir gün bile hissettirmemeye yemin etmiştim. Kendi küçük ama sıcak dünyamızı kurduk. Eski kumaş parçalarından birlikte kıyafetler dikerek karanlığın içinden güzellik çıkarmayı öğrendik.

Sonra o perşembe günü kapı çaldı.

Kapıyı açtığımda karşımda Aylin’i gördüm. Onu yıllar sonra ilk kez görüyordum. İçeriye bakışı sanki evimize değil de değersiz bir yığına bakıyormuş gibiydi. Dudak büktü ve sert bir sesle, “Murat… Hâlâ aynı zavallı adam mısın? Hâlâ bu yerde mi yaşıyorsun?” dedi.

Şaşkınlıktan konuşamadım.

Derken gözleri, kızlarımın kendi emekleriyle hazırladığı o sade elbiselere kaydı. Bir anda sesini yükseltti: “Ben kızlarım için geri geldim!”

Ardından yüzünde sinsi bir gülümseme belirdi. Çantasından tomarla para çıkardı, ardından da çok pahalı markalara ait kıyafetler serdi. Kızlarıma dönüp yapmacık bir şefkatle konuştu:

“Kızlar… bütün bu zenginlik, bu rahat hayat sizin olabilir. Ama bunun için kabul etmeniz gereken tek bir şart var.”

Olduğum yerde adeta taş kesildim. Canımdan çok sevdiğim Elif ve Zeynep, ellerini o pahalı kumaşların üzerinde gezdiriyor, gerçek niyetin ne olduğunu bilmiyorlardı. Hayatlarında neredeyse hiç tanımadıkları, yokluğunu hep sessizce taşıdıkları anneleri bir anda çıkıp gelmiş, karanlık hayatlarına sahte bir umut bırakmıştı.

Aylin, ağır parfüm kokusuyla kızlarımın yanına biraz daha eğildi.

“Şartım şu,” dedi, sesini olabildiğince yumuşatarak. “Oyunculuk hayatımda çok önemli bir noktadayım. Hakkımda büyük bir belgesel hazırlanıyor. Benimle birlikte o lüks eve geleceksiniz. Kameraların karşısında, yıllardır size benim destek olduğumu, sizi benim okuttuğumu ve bu zavallı babanızın sizi benden uzak tuttuğunu söyleyeceksiniz. Yani benim fedakâr anne hikâyemi tamamlayacaksınız.”

Nefesim kesildi.

Bu kadının yaptığı şey korkunçtu. Bizi yıllar önce ardına bile bakmadan terk eden Aylin, şimdi azalan şöhretini yeniden canlandırmak, bozulan imajını düzeltmek için kendi kızlarını bir gösteri malzemesine çevirmek istiyordu.

Sonra devam etti:

“Bunun karşılığında sizi en iyi doktorlara götüreceğim. Gözleriniz için dünyadaki tüm imkanları kullanacağım. Bu sefaletten çıkacaksınız. Ama…” dedi ve sesi sertleşti, “Benimle bu kapıdan çıktığınız anda babanızı hayatınızdan tamamen sileceksiniz. Onu bir daha asla görmeyeceksiniz.”

devamı sonraki sayfada…