Eylül, anahtarını kilide sokarken içinde garip bir huzursuzluk hissetti. O akşam arkadaşlarıyla buluşacakken aniden bastıran migreni nedeniyle eve dönmeye karar vermişti. Sessizce koridorda ilerlerken, amacının sadece karanlık odasında dinlenmek olduğunu düşünüyordu. Ancak yatak odasından gelen tanıdık fısıldamalar adımlarını durdurdu. Kocasının sesiydi ama yanında güldüğü kişi, hayatını paylaştığı kız kardeşi olmalıydı. Eylül, zamanın o an durmuş gibi olduğunu hissetti. Kalbi, göğüs kafesinde bir yer bulamıyordu. Bir an geriye dönmeyi, hiç görmemeyi diledi. Ama ardından içinde bir kırılma sesi yükseldi, bu ses soğuk bir kararlılıkla yer değiştirdi. Cebinden telefonunu çıkararak titreyen parmaklarıyla video kaydını başlattı ve kapıyı araladı.

devamı sonraki sayfada…