Bölüm 1: Her Şey Altüst Olmadan Önceki Sessiz Anlar

Sıradan bir salı sabahıydı. İstanbul yavaş yavaş hareketleniyor, yeni başlayacak yoğun günün ayak sesleri havalimanında hissediliyordu. Terminaller, uçuş telaşı içindeki yolcularla dolup taşıyordu. Bu kalabalığın içinde, Londra seferine binmek için İstanbul Havalimanı’nda bekleyen Meryem Demir de vardı.

İlk bakışta tamamen sıradan bir yolcuya benziyordu. Üzerinde sade bir yeşil kazak, kot pantolon vardı; elinde de küçük bir çanta taşıyordu. Kalabalığın içinde kolayca fark edilmeden kaybolabilecek kadar sıradandı. Oysa bu sakin görüntünün ardında, sessizce taşıdığı ve geride bırakmak istediği ağır bir geçmiş yatıyordu.

Uçakta pencere kenarındaki 8A koltuğuna oturduğunda gözlerini kapattı. Dışarıdan gelen motor seslerinin düzenli uğultusunu dinledi. Kabin görevlileri koridorda alışılmış bir sakinlikle dolaşıyor, kemer kontrollerini yapıyor, içecek servisini sürdürüyorlardı. Her şey, güven veren o tanıdık uçuş düzeni içinde ilerliyordu.

Meryem derin bir nefes aldı. Bazı anıların yeniden yüzeye çıkmasına izin vermemeye çalışıyordu. Çünkü o, bir zamanlar en küçük hatanın bile hayatlara mal olabildiği görevlerde bulunmuş bir savaş pilotuydu. O günleri çoktan ardında bırakmıştı ama yaşadıkları hâlâ zihninin bir köşesinde canlıydı.

Bölüm 2: Beklenmedik Anons

Tam gözleri ağırlaşıp hafifçe uykuya dalacakken, hoparlörden yükselen ses kabinin içindeki havayı bir anda değiştirdi:

“Sayın yolcularımız, kaptanınız konuşuyor. Eğer aramızda savaş pilotu eğitimi almış biri varsa, lütfen hemen kabin ekibine bilgi versin.”

Bu anons, Meryem’in bir anda irkilerek kendine gelmesine neden oldu.

Savaş pilotu mu? Hem de yolcu uçağında?

Kabindeki herkes bir anda sessizliğe büründü. Az önce süren konuşmalar kesildi, yolcular birbirlerine şaşkın ve kaygılı bakışlar atmaya başladı.

Meryem, göğsünde eski bir gerilimin yeniden düğümlendiğini hissetti.

Hayatının yıllarını havada yaşanan kriz anlarını yöneterek geçirmişti. Ama o dönemin artık kapandığını sanıyordu. Kendine, o geçmişe bir daha dönmeyeceğine dair söz vermişti.

Fakat kabin görevlilerinin yüzlerindeki telaş açıkça görülüyordu. Koridorda hızla ilerliyorlardı. Ve Meryem, o anda bir şeylerin gerçekten çok yanlış gittiğini anladı.

devamı sonraki sayfada…